پلیس 110

پرده اول:

در روز پنج شنبه یکم اسفند ماه در بزرگراه آیت الله سعیدی از سمت پاسگاه نعمت آباد به طرف سه راه آذری نرسیده به پل بهاران در حرکت بودم که دیدم در کنار خیابان چند نفر  یک نفر را دوره کرده و با مشت و لگد بر سر و رو و شکم او میزنند .با دیدن این صحنه فوراً در کنار خیابان ماشینم را متوقف کردم و به سوی صحنه مذکور دویدم .تا رسیدن من سه نفری دست و پای آن بنده خدا را گرفته و اورا داخل یک پژوی سبز رنگ(تاکسی های شرکتی) انداخته و به سرعت از محل دور شدند .من فقط توانستم شماره ماشین را در یک نظر ببینم. با شماره 110 تماس گرفتم.اوپراتور شماره 87 پس شنیدن ماوقع از زبان من گفت شماره ماشین را بگو . من با دیدن آن وضعیت بقدری  اضطراب داشتم که 2 شماره به اپراتور 110 اعلام کردم.خانمی که پشت خط بود با شنیدن 2 شماره شروع به داد و بیداد کرد و گفت من باید به بالا دستی هایم جواب بدهم آنها 2 شماره را قبول نمیکنند و در جواب من که گفتم جان یک انسان در خطر است گفتند به من هیچ ربطی ندارد و خط را قطع کرد.دوباره تماس گرفتم با شنیدن صدای من دوباره خط را قطع کرد.باشماره 197 تماس گرفتم اپراتور 120جواب داد دوباره کل ماوقع را شامل دعوا و برخورد اپراتور 110 توضیح دادم و ایشان ماجرا را ثبت کرد و فرمودند حتماً پیکیری خواهد شد.

پرده دوم:

در روزنامه همشهری آمده بود در کشوری ( احتمالاً امریکا ) مردم با دیدن 2 نفر که نقاب به صورت زده  ودر حال پرسه در شهر بودند با پلیس تماس میگیرند  و پلیس هم بسرعت نیروهای ضربت خویشرا برای جلوگیری از خطرات احتمالی به منطقه اعزام و 2 نفر نقاب دار را دستگیر میکنند.2 نفر دستگیر شده 2 نوجوان 12 و 13 ساله بودند که برای آنکه بازیشان  شکل واقعی تری بگیرد  نقاب به صورت زده بودند.

پرده سوم:

روز شنبه سوم اسفند برای پیگیری موضوع با شماره 197 تماس گرفتم.اپراتور 104 جواب داد و در جواب بنده فرمودند پیگیری های 197 معمولاً 2 هفته طول میکشد و ما فقط به تخلف همکارمان رسیدگی میکنیم  . منهم به ایشان توضیح دادم حتی با اخراج همکارتان هم دردی از آن جوان بیچاره که یک لحظه نگاه من با نگاه ملتمسانه او تلاقی کرد دوا نخواهد کرد.

براستی وظیفه پلیس جلوگیری از وقوع جرایم و نجات جان انسانهاست یا پس از وقوع جرم  دنبال قاتل گشتن و اضافه شدن یک جنازه به گورستانهای شهر.